Achterflaptekst:
Michel Perraudin besluit na de dood van zijn ongeboren zoon Parijs
te verruilen voor een gehucht op het platteland; hij wordt er onderwijzer.
De dorpelingen belemmeren hem in zijn zoektocht naar onschuld..
Als een voyeur, een onruststoker die niet bij hen past, wordt hij
opgejaagd. Michel weet dat hij zijn leerlingen niet in de steek kan
laten - hun hoop is de zijne - en samen met collega Hélène verzet
hij zich tegen de destructie die hem van buitenaf en van binnenuit tergt.
Het dorpsgericht is een spannende roman over verdrinken in twijfel
en de paradox tussen vluchten en toesnellen.
In de pers:
Theo Hakkert in Tubantia: 'Van den Ouweland heeft het met sfeer
opgeschreven. Dwingend ook.'
INKT: ‘Dit boek weet enkele ongebruikelijke elementen te verenigen. Niet alleen
is er Michels verdriet om het verlies van zijn ongeboren kind en het verhaal daarachter.
Het laat ook zien hoe een gesloten dorpsgemeenschap ervoor kan kiezen een cordon
sanitaire op te trekken rond een nare gebeurtenis. Het perspectief van Michel als
vreemdeling die onraad ruikt maar niet weet wat er gaande is houdt de spanning hoog.’
|
