Achterflaptekst:
(...) Ivy keek opzij en ontmoette Carlaís onvaste blik. Ze knikte even en staarde weer naar
de vrouw die haar al urenlang van de dansvloer hield. Haar houding benadrukte de kloof tussen
wens en werkelijkheid, maar Ivy ving signalen op die een hele andere taal spraken en haar
gedachten vormden poëtische zinnen over schoonheid en verrukking, over honingblond haar,
opmerkelijke ogen en een mond die haar fantasie in beweging zette. Straks, als het niet zo
druk meer was, zou ze haar aanspreken.
Wanneer Ivy de ogen van Katja ontmoet begint
het uitputtende spel van macht en onmacht,
van overheersing en onderwerping, van hoop en wanhoop. Als ook het verleden haar in een
ijzeren greep neemt, is dit het begin van gebeurtenissen die diepe wonden slaan in het leven
van Ivy en dat van de mensen om haar heen.
De spin stelt ons, in een meeslepend verhaal, de intrigerende vraag in hoeverre wij de speelbal
zijn van een onontkoombaar lot. Kunnen wij ooit het verleden ontlopen?
|
